POUNA SOCIAL CLINIC

کار انسان ، محصول متغيرهاي متعددي است . در برخي مواقع كار متأثر از متغيرهاي انساني همانند شخصيت ، ادراك ،نگرش ها، انگيزش ، گروه ، تفاوت هاي فردي ، هوش ، استعداد ، رغبت و... است و گاهي اوقات تحت تأثير متغيرهايي كه ماهيت فيزيكي دارند قرار مي گيرند . اين متغيرها را "شرايط محيط كار" مي گويند.
بديهي است كه شرايط نامطلوب كار نه تنها بازدهي بلكه نارضايتي و ميزان استرس را تحت تأثير قرار مي دهد . امروز ثابت شده است كه شرايط ديگر محيط كار از جمله ميزان روشنايي، تكنولوژي ، سر و صدا ، موسيقي ، ساعات كار ، استراحت ، تعطيلي هفتگي ، شرايط آب و هوايي ، رنگ و طراحي و دكوراسيون محل كاربر عملكرد فرد تأثير دارند

استرس در محيط كار

تغيير در فعاليت هاي كاري هم چون فن آوري جديد يا تغيير اهداف ، ممكن است باعث ايجاد استرس در فرد شود و يا به درون ساختار سازمان راه يابد . استرس سازماني را مي توان بامقياس كارگريزي و كيفيت كار اندازه گيري كرد

فاكتورهاي استرس در محيط هاي كاري 

هر محيط كاري ، فاكتورهاي استرس مخصوص خود را دارد . در زير عوامل استرس شناخته شده در محل كار ذكر شده است .
ـ پيچيدگي و تعداد ابزار مورد استفاده در محيط كار
ـ وضعيت هاي محيطي غير طبيعي (گرما ، صدا ، ارتعاش ، روشنايي ، مواد سمي و...)
ـ بار كاري فيزيكي و فكري و نتايج بكارگيري ارگونومي
ـ جنبه هاي بهداشتي ارگونومي پيشگيري از بيماري ها و اختلالات ناخواسته
ـ حذف طراحي بهينه ايستگاه هاي كاري
ـ بهترين استفاده از انرژي تلاش كاري
ـ بهترين استفاده از منابع و قابليت هاي كارگر

استرس سازماني 

استرس روي سازمان ها و افراد شاغل در آن تأثير مي گذارد . تأثير استرس سازماني با افزايش ميزان كارگريزي ،تعويض زود هنگام كاركنان ، ارتباط نامناسب با ارباب رجوع ،كاهش ميزان امنيت شغلي ، عدم سلامت محيط كار ، كنترل ضعيف كيفيت محصولات و ...ارتباط دارد . به بيان ديگر هر چه ميزان استرس سازماني بالاتر باشد ، عوامل ذكر شده از فراواني بيشتري برخوردارند . چنان چه ميزان استرس سازماني به طور چشم گيري افزايش يابد ، فرد ممكن است مبتلا به سندرم سازماني شود.

سندرم سازماني چيست ؟

اين سندرم (به طور كلي سندرم به تعدادي از خصوصيات و رويدادها گفته مي شود كه به نظر مي رسد با هم ديده مي شوند يا به نحوي وابسته و هماهنگ هستند ، و به طور اختصاصي تر مجموعه علائمي است كه با هم ديده مي شوند و مي توان آن ها را حاكي از يك بيماري يا ناهنجاري خاص تلقي كرد) ، زماني ايجاد مي شود كه فرد اجازه ابراز عقيده نداشته باشد ، امكان تخليه هيجان فراهم نباشد و امنيت شغلي وي به حداقل ممكن رسيده باشد.